O kadar çok bilmediğimiz ya da beklemediğimiz şeyle dolu ki hayat... Bazen güzel sürprizler, bazen kötü sürprizler. Sonuçta hepsi bize geliyor. Çoğu kişiye özel. Arada sırada birçok kişiyi aynı anda vurabiliyor da tabi... Ama sonuçta hepimiz kendi hayatımızı yaşıyoruz. İyi ya da kötü. Sevsek de sevmesek de. Umut etsek de etmesek de. Nefes aldığımız son dakikaya kadar da bu böyle gidecek. Beklemediğimiz ve belki hoşlandığımız, belki hoşlanmadığımız birsürü sürpriz çıkacak karşımıza. Hayatın kendisi bu...
Şimdi seni zamana bırakıyorum. Elimde kağıt bir gemiyi suya bırakır gibi. Belki az gidip batacaksın. Belki de yüzeceksin ve karşıda, son noktada bekleyen bana ulaşacaksın. Ne sana ne kendime söz geçiremiyorum çünkü. O yüzden sadece zamana bırakabiliyorum. Acı çeksem de, sonunu bilmesem de. Belki haklı, belki aptal bir iyimserlikle. Ve aklıma geldiğin her dakika fısıldıyorum kulağına, sen beni görmesen de...Diyorum ki sana...
İstiyorum ve bekliyorum seni. Beni özle, beni düşün. Beni bulmak iste yanında, beni ara baktığın her yerde. Beni hayal et. Bana yaklaşsın zihnin ve kalbin. Sonunda kendine yenik düş. Ve karşımda bul kendini. Ya da yanımda, kollarımda. Bekliyorum seni. Bakalım ve görelim, herşey nasıl olacak. O anda neyse gerçek olan, doğru olan, ondan yana olacağım. Söz veriyorum sana da kendime de...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder